قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس
جمعه , ۳۱ فروردین ۱۳۹۷

چیستی: سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

سایبرگ با شروع جام جهانی فوتبال کلید خواهد خورد

شاید شما هم این خبر را شنیده باشید که بیستمین دوره مسابقات جام جهانی فوتبال به میزبانی برزیل را، که طی چند روز آینده به شکل رسمی آغاز خواهد شد، داوطلبی معلول از طرف یک انجمن حمایت از معلولین جسمی با ورود به میدان مسابقه و ضربه زدن به توپ افتتاح خواهد کرد. این معجزه که قرار است در ۱۲ ژوئن سال جاری در استادیوم آرنا کورینتیانس شهر سائوپائلو برزیل رخ دهد، به مدد یک روبات اسکلتی شکل پوشیدنی که اعضای بدن فرد معلول را حرکت داده و به شکل مستقیم از مغز وی دستور می‌گیرد، حاصل شده است.

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

پروژه راه رفتن دوباره

حضور فردی معلول در جام جهانی امسال به کمک این فناوری، در واقع نمایش و معرفی رسمی پروژه‌ای تحت عنوان راه رفتن دوباره است که با همکاری بیش از۱۵۰ دانشمند و مهندس از سراسر جهان و با کار در حوزه واسط های ماشینی مغز (Brain Machine Interface) انجام شده است. البته پیش از این نیز تحقیقاتی در حوزه BMI صورت گرفته است که بطور مثال می توان به پروژه بازوی روباتیک دانشگاه پیتسبورگ و یا اولین پای مصنوعی مربوط به موسسه  درمانی شیکاگو، که بوسیله مغز کنترل می‌شدند، اشاره نمود.

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

با افتتاح رسمی پروژه راه رفتن دوباره، افراد معلول از این پس می‌توانند به رویای خود برای راه رفتن دوباره دست یابند. شیوه کار روبات اسکلتی شکل بدین صورت است که فرد معلول یک کلاه الکترومغناطیسی که فعالیت‌های مربوط به امواج مغزی را ثبت می‌کند، خواهد پوشید. رایانه ای که در پشت این کلاه تعبیه شده است، این امواج الکتریکی را به فرمان هایی تبدیل می کند که روبات قادر به فهم آنها می باشد و همراه با حرکت روبات، علائم مربوط به آن مجددا به بدن بیمار باز می‌گردد و بدین ترتیب فرد معلول نه تنها عمل راه رفتن بلکه احساس راه رفتن را نیز تجربه خواهد کرد. به منظور بررسی بخش های مختلف این طرح تحقیقاتی، ۸ معلول جسمی حضور داشته اند که همچنان مشخص نیست کدامیک از آنها برای افتتاح این پروژه در جام جهانی حضور خواهند یافت.

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

نکته جالب اینکه این پروژه که قرار است در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان در مقابل چشمان نظاره گر صدها میلیون علاقمند نمایش داده شود،‌ هنوز در فضای بیرونی آزمایش نشده است و همچنان مراحل پایانی ساخت را می‌گذراند، از این رو اینکه تا چه حد این روبات پوشیدنی بتواند عملکرد خوبی در راه رفتن و یا ضربه زدن داشته باشد،‌ هنوز در هاله ای از ابهام است. البته در هفته های اخیر، هر ۸ داوطلب بطور موفقیت آمیزی با استفاده از این روبات پوشیدنی توانسته‌اند راه بروند. در یکی از این موارد، فرد معلول توانست به شکل خیره کننده‌ای، ۱۳۲ گام بردارد. مدیر طرح، آقای دکتر میگوئل نیکلاس نسبت به موفقیت پروژه بسیار خوشبین است و نکته جالب اینکه، وقتی از او سوال می‌شود که این روبات تا چه زمانی بطور کامل آماده استفاده خواهد بود، وی با اطمینان بیان می کند که «۳۰ دقیقه قبل از شروع جام جهانی!»

تاریخچه واسط های ماشینی مغز

نمایش روبات پوشیدنی شاید در واقع تحقق خیال علمی، دستیابی به فناوری‌هایی است که به انسان اجازه می‌دهد به شکلی واقعی در عرصه بهره‌گیری از ارگانیزم‌های سایبرنتیک (سایبرگ) گام بردارد.

 سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

این پروژه در واقع ادامه مسیر مطالعاتی است که دانشمندان از سال ۱۷۸۰ میلادی، یعنی بیش از۲۳۰ سال پیش در جهت ایجاد ارتباط جریان الکتریسیته با بدن حیوانات انجام داده اند، زمانیکه لوییجی گالوانی، برای اولین بار، پاهای یک قورباغه مرده را با استفاده از جرقه های الکترونیکی به حرکت درآورد. اما تاریخچه فناوری که امکان برقراری ارتباط بین مغز ما و ماشین ها را میسر می سازد به دهه ۱۹۵۰ میلادی و آقای جان لیلی بر می گردد. وی هزاران الکترود را در بخش های مختلف مغز یک میمون تعبیه کرد و از طریق ایجاد شوک تلاش داشت تا بخش های مختلف بدن میمون را به حرکت وادارد.

اما امروزه تحقیقات حوزه BMI، نه تنها قادر به ثبت فعالیت نورون‌های مغزی است بلکه می‌تواند بفهمد که هر یک از این نورون‌ها چه حرکاتی را موجب می‌شوند. این فناوری قادر است ضمن ثبت فعالیت مغز، انطباق این فعالیت ها با کنش‌ها و حرکات انسانی را نیز برقرار نماید و از این طریق، فعالیت‌های مغزی را به دستورالعمل هایی ترجمه کنند که یک رایانه قادر به فهم آن است.

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

سرآغاز این مطالعات در واقع آزمایشی بود که در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط دکتر میگوئل نیکلاس و همکارانش در مرکز مهندسی اعصاب دانشگاه داک واقع در ایالات متحده انجام شد و طی آن، تیم تحقیقاتی یک رشته میکروالکترود را در مغز یک میمون کار گذاشتند که قادر به ثبت فعالیت زنجیره نورون‌ها در بخش‌های مختلف مغز این حیوان بود. سپس میمون مورد آزمایش، بر روی یک تردمیل قرار گرفته و شروع به راه رفتن کرد،اما این تمام ماجرا نبود. در آن سوی دیگر کره زمین، یک روبات ژاپنی قرار داشت که توانست با دریافت علائم منتشر شده از مغز میمون مورد آزمایش، شروع به قدم زدن کند. میمون‌ها در آزمایشگاه داک آموختند با استفاده از ذهن خود، بازوهای روباتیک را کنترل کنند و مبتنی بر نتایج حاصل از آزمایش های اولیه، آنها به مرور یاد گرفتند که کنترل بیشتری بر این عضو جدید داشته باشند و این چیزی است که از قدرت مغز ناشی می‌شود. بعبارت دیگر مغز در طول زمان در انطباق با واسط های الکتریکی، تکامل یافته و بهتر عمل می‌کند و این  فراتر از محدودیت هایی است که مهندسی اعصاب را در بر گرفته است.

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

با موفقیت نتایج این آزمایش بر روی میمون‌ها، این تیم تحقیقاتی تصمیم به کاربرد پیشرفته BMI بر روی انسان ها گرفت. البته چالش‌های بسیاری بر سر راه انجام این آزمایش بود که از جمله آن می‌توان به تفاوت نمونه‌های آزمایش (انسان در مقابل حیوان) و عدم امکان حرکت دست و پا در انسان های معلول بر خلاف حیوانات مورد آزمایش و انتقادات مختلف وارده نسبت به اخلاقی بودن این آزمایش یا اتهام استفاده سوء از افراد معلول برای کمک به ارتقاء اهداف تحقیقاتی پروژه اشاره کرد.

جمع بندی

همراه با بهبود قابلیت‌های فناوری واسط‌های ماشینی مغز (BMI) و کاهش هزینه های تولید و استفاده از آن، به نظر می‌رسد که این فناوری بتواند دروازه‌های ورود تمدن بشری به دنیای سایبرگ را گشوده و با تلفیق هوش انسانی و قابلیت ماشین‌ها، ضمن حذف ناتوانی ها و محدودیت های بشر، موجبات ارتقاء توانمندی های وی برای کنترل ابزارهای مکانیکی را با استفاده از ذهن موجب شود. کنترل ذهنی روبات ها در سفر به کرات دیگر که به خاطر شرایط خاص، امکان حضور انسان در آنها میسر نیست، استفاده از این فناوری در فعالیت های نظامی برای کمک به سربازها و جلوگیری از ورود آسیب به آنها یا انجام عمل های جراحی بسیار ظریف و پیچیده در بدن انسان توسط روبات های هدایت شونده بوسیله ذهن، نمونه هایی از کاربرد BMI در دنیای واقعی می باشد.

سایبرگ در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

نکته آخر اینکه فناوری آینده در این حوزه به سمت ایجاد ارتباط بین مغز انسان ها با یکدیگر پیش می‌رود. نمایش اخیری که در دانشگاه واشنگتن در این زمینه ارائه شد، نشان داد که یک فرد می تواند حرکات بدن فرد دیگر را با ذهن خود کنترل کند. تصور کنید روزی بتوانید با فکر خود حرکات شخص دیگری را کنترل نماید!

منابع

thevergebleacherreportmashablewashingtonpost

درباره ی Hamid Golmohammadi

کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات و دانشجوی دکتری مدیریت فناوری اطلاعات هستم. بیش از ۱7 سال در حوزه‌های مختلف فناوری اطلاعات به ویژه تجارت الکترونیکی و کاربردهای آن کار پژوهشی و تحقیقاتی انجام داده‌ام. هدف من از حضور در این وب سایت، به اشتراک گذاشتن تجربیات و دانش خود در حوزه های مدیریت و فناوری اطلاعات جهت توسعه آگاهی و ارتقای سطح دانش اقشار مختلف جامعه می باشد.

مطلب پیشنهادی

چیستی: ۱۰ افزونه رایگان Lazy Load برای وردپرس

یکی از معضلات و چالش های گریبانگیر بسیاری از وب سایت‌های اینترنتی، تعداد زیاد و …

۴ دیدگاه

  1. مرسی مطلب جالبی بود

  2. مهسا شیخ الاسلام

    مطلب فوق العاده زیبا و برباری بود.کامل مطلبتون رو خوندم و بسیار لذت بردم.امیدوارم همیشه موفق باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *